و عبد الرحمن [ 1 ] بن احمد الجامى در كتاب « شواهد النبوة » كه باعتراف فاضل رشيد در « ايضاح » كتاب جليل است ، در ذكر كرامات جناب أمير المؤمنين عليه السّلام مىفرمايد : از آن جمله آن است كه روزى بر حاضران مجلس سوگند داد كه هر كه از رسول صلى اللَّه عليه و سلم شنيده است كه گفته : « من كنت مولاه ، فعلي مولاه » ، گواهى دهد . دوازده تن از انصار حاضر بودند ، گواهى دادند . يكى ديگر كه آن را از رسول صلى اللَّه عليه و سلم شنيده بود ، حاضر بود ، اما گواهى نداد حضرت امير كرم اللَّه وجهه فرمود : كه أي فلان تو چرا گواهى ندادى ، با آنكه تو هم شنيده‌اى ؟ ، گفت : من پير شده‌ام و فراموش كرده‌ام . امير گفت : كه خداوند اگر اين شخص دروغ مىگويد ، سفيدى بر بشرهء وى ظاهر گردان ، كه عمامه آن را نپوشد . راوى گويد كه : و اللَّه من آن شخص را ديدم كه سفيدى بر ميان دو چشم وى پيدا آمده بود و از آن جمله آن است كه زيد بن ارقم رضي اللَّه عنه گفته است : كه من در همان مجلس ، يا مثل آن حاضر بودم و من نيز از آن جمله بودم كه شنيده بودم ، اما گواهى ندادم و آن را پنهان داشتم ، خداى تعالى روشناى چشم مرا ببرد ، و گويند كه هميشه بر فوت آن شهادت اظهار ندامت مىكرد و از خداى تعالى آمرزش مىخواست ] . و علي بن محمد الجلابى المعروف بابن المغازلى در كتاب « مناقب علي بن ابي طالب عليه السّلام » على ما نقل عنه ، گفته : [ اخبرنا أبو الحسن علي بن عمر بن عبد اللَّه بن شوذب ، قال : حدثني أبى ،

--> [ 1 ] عبد الرحمن بن احمد الجامى الشيرازى المتوفي ( 898 ) .